Wanneer we ouder worden wordt de huid dunner en verliest zijn elasticiteit, er ontstaan rimpels en plooien en er kunnen huidverkleuringen (pigmentvlekken, ongelijkmatige pigmentatie, roodheid) en textuurveranderingen ontstaan.
Veroudering van de huid kan intrinsieke oorzaken hebben (genetisch geprogrammeerd), en extrinsieke oorzaken hebben(omgevingsfactoren). Vaak is er een combinatie van de twee, wat resulteert in vroegtijdige veroudering.
Intrinsieke veroudering
Intrinsieke veroudering ontstaat onder invloed van genetische en hormonale factoren. Dit natuurlijke verouderingsproces begint meestal vanaf de leeftijd van 25 jaar. De huid produceert minder collageen, elastine en hyaluronzuur waardoor de huidstructuur zijn stevige gevoel verliest, minder veerkrachtig is en sneller rimpels vormt.
Extrinsieke veroudering
Extrinsieke huidveroudering wordt veroorzaakt door omgevingsinvloeden:
1. Ultraviolet (UV) licht van zonnestralen verreweg de belangrijkste factor is: zie verder.
2. Roken: Nicotine en teer zijn gif voor al onze organen, ook voor de huid. Het klassieke rokersgelaat heeft een dorre, vale, grijsachtige tint, een dunne huid met grove oppervlakte-textuur en uitgesproken groeven, vooral rond de mond. Deze karakteristieke look is het gevolg van vocht en lipiden uit de hoornlaag, een verstoorde structuur van de elastinevezels en het minder functioneren van de kleine bloedvaten in de huid.
3. Alcohol: alcohol doet de bloedvaten uitzetten en bevordert hierdoor vooral couperose.
4. Luchtvervuiling
5. Andere externe factoren die onze huid beïnvloeden: levensstijl: ongezonde voeding, weinig lichaamsbeweging, stress, slaap tekort ed.
Een ouder wordende huid heeft vaak verschillende kenmerken:
Huid wordt droger en dunner.
Statische en dynamische rimpels.
Volumeverlies.
Photo-aging : ouderdomsvlekken, pigmentatie-stoornissen, uitgezette bloedvaatjes.
Textuurveranderingen.
Huidverslapping.
Verouderingsproces in beeld :
